یادم نمیاد هیچ چهارشنبه سوری ای بیرون رفته و آتیش بازی کرده باشم.. یکی دوبار مامان زورم کرد که پیششون باشم، اما اونم تهش به قهر من ختم شد.. چون که واقعا سرسام میگیرم.. چیه آخه.. دود آتیش دیروز پر شده ادامه مطلب

علاقه ام به قدم زدن تو بارون غیر قابل توصیفه.. دقیقا مثل امروز که رفتم زیر بارون اونم به بهانهی خرید، از دورترین هایپر مارکت.. موش آب کشیده شدم.. وقتی برگشتم خونه با یه بشقاب سیب زمینی سرخ کرده از طرف آبجی کوچیکه سورپرایز شدم.. *.*

ولی اینهمه برنامه های جم فوود رو نگاه میکنه این بچه.. فقط یه بشقاب سیب زمینی داد بهم.. شت.. -.-

اگه هر کس دیگه ای سر صبحی زنگ میزد و بیدارم میکرد، قطعا پاچشو میگرفتم -.-

آخیش بالاخره نود و هشتِ نحس تموم شد..

امیدوارم سال خوبی باشه برای همه..

دوستان جان عیدتون مبارک.. ^.^

بریم برای بقیه خواب.. •.•

امسال اولین سالیه که با پیژامه نشستم سر سفره هفتسین.. *^^

الان هم همه ی اپلیکیشنهامو غیر فعال کردم و وبگردی میکنم..

چرا احساس میکنم امسال قرار سال خیلی خوبی باشه؟؟ به عنوان کسی که حس ششم قوی داره، خیلی جدی گرفتم این حسم رو.. *.*

مامانم صبح به همه ی فامیلهامون زنگ زد و عید رو تبریک گفت و معذرت خواست که نمیتونیم بریم عید دیدنی و گفت انشاالله بعد تموم شدن کرونا مزاحمتون میشیم.. و این یعنی شما هم تشریف نیارین.. اصلا عاشق سیاستش شدم.. :))

میخوام از دلیل حال بد این چند وقتم بنویسم..

تا حالا شده بشینی زار زار گریه کنی، اونم فقط برا اینکه ادم بدی نیستی؟ بخاطر اینکه تو همیشه زیر پاتو نگاه کنی یه مورچه نره زیر پات له شه، ولی هر کی از راه رسید پا بذاره رو دل تو و لهش کنه و بره.. بخاطر اینکه هرچقدر هم تمرین کنی بازم نتونی آدم بدی بشی.. هی اذیت شی.. هی اذیت شی.. هی اذیت شی..

خدا کار خوبی میکنه آدم خوبارو میبره پیش خودش.. اینجا جای کسی که اینهمه دلش میشکنه و صداش درنمیاد نیست.. کاش منم ببره پیش خودش...

هیچوقت همچین حالی نداشتم.. هیچوقت..فشار زیادی رومه، دارم با خودم میجنگم..گریه دارم ولی نمیتونم گریه کنم..شدم مثل آدمی که توو خواب گریه میکنه ولی اشکی در كار نیست..هق میزنم، قلبم درد میگیره از فشار اشکادامه مطلب

کاش آدمها هیچوقت نیان که بعد جای خالیشون مثل خار بره توو قلبت..

احساس میکنم هیچکس منو درک نمیکنه..

یه نفر درکم میکنه، ولی اونم درکم نمیکنه..

ما آدمها چه احمق میشیم گاهی..

و چه بسیارتر کور و کر و لال!

که نمی بینیم..

که نمی شنویم..

که نمیگیم حرف های دل لامصبمون رو..

انقدر میریزیم توو خودمون که سرریز میشه..

کاش بلد بودیم باور کردن رو..

اعتماد رو..

دیدن رو..

به داد دلهای همدیگه رسیدن رو..

وقتهایی که ناراحت میشم، نمیتونم یه جا بند بشم.. فرار میکنم.. فاصله میگیرم.. درستش اینه که بمونم و بزنم توو دهن اونی که ناراحتم کرده و حقش رو بذارم کف دستش.. ولی من هیچوقت اون کسی نبودم که بی حرمتی میکادامه مطلب

امسال برام پر از تجربه های نو بود..

هم تلخ و هم شیرین..

با این حال میگذره که بره به تاریخ بپیونده!

طوری که چند سال بعد با خوندن این متن؛

حتی یادم نیاد درباره چی حرف میزنم.. :)

به خیر بگذره الهی..

اعتماد نکن ..

هیچ،

هیچ،

هیچ کاری

از هیییچ بنی بشری بعید نیست ..

بد نیست گاهی اتفاقاتی رو ثبت کنیم که تلخِ ..

ولی خب باید باشه تا یادت بمونه برای همیشه ..

این داستان؛ چوبِ اعتماد .. :)

و هیچکس ارزش اینکه خودت رو

درگیرش کنی؛

عذاب بدی ..

نداره

دخترک !

هیچکس ..

زندگی خیلی قشنگ u200dتر از اینه که بخاطر یه سری

افرادِ حروم زاده، حرومش کنی .. :)